Wat zijn de gevolgen van het waterterkort voor onze provincie?

In dit artikel:

Door de aanhoudende warmte en droogte is er in Nederland een feitelijk watertekort, en ook Noord-Holland merkt daar de gevolgen van. Waterschappen in de provincie moeten op meerdere fronten ingrijpen: in het westen dreigt verzilting doordat zout zeewater verder landinwaarts komt via rivieren en kanalen, terwijl in polders ook brakke kwel optreedt, waarbij zout grondwater omhoog komt. Waterschap Amstel, Gooi en Vecht pompt daarom extra zoet water uit het Markermeer richting IJmuiden om de inlaat van zout water via het Noordzeekanaal te beperken, maar waarschuwt dat die voorraad niet onbeperkt is.

In het noorden van Noord-Holland is het neerslagtekort opgelopen tot 205 millimeter, ongeveer even droog als in recordjaar 2018, al is de situatie daar nog beheersbaar zolang IJsselmeer en Markermeer genoeg water leveren. Als het tekort verder oploopt tot boven 240 millimeter, gaan de dijken extra worden geïnspecteerd, met speciale aandacht voor kwetsbare veendijken. Ook Hoogheemraadschap Rijnland treft maatregelen: vanaf vrijdag 17 juli geldt code oranje bij de Grote Sluis in Spaarndam, die nog maar drie keer per dag opent en vooral beroepsvaart doorlaat, terwijl de Kolksluis helemaal dichtgaat.

Volgens de waterbeheerders kan eventuele zware regen na een droge periode juist nieuwe problemen geven, omdat het water dan snel afstroomt en moeilijk vast te houden is. Inwoners wordt daarom geadviseerd om zelf regenwater op te vangen, bijvoorbeeld met een regenton of wadi. Daarnaast waarschuwen de waterschappen voor blauwalg in warm, stilstaand water. Ook de binnenvaart ondervindt hinder van de lage waterstand: schepen kunnen minder lading meenemen, waardoor extra vaart en planning nodig zijn.