Waterschap: mogelijk verband tussen huisdiermiddelen en gifstoffen in het milieu

In dit artikel:

Middelen tegen vlooien en teken bevatten gifstoffen die via huisdieren, handen, schoonmaakwater en afvalwater in het milieu terecht kunnen komen. Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) onderzocht daarom samen met de gemeenten Uitgeest en Heemskerk hoe huisdiereigenaren vervuiling kunnen helpen beperken.

Vijftig inwoners leverden huisdierharen en huisstof aan voor analyse door de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren. In bijna alle monsters werd minstens één werkzame stof aangetroffen, ook bij dieren die niet behandeld waren. Imidacloprid kwam het vaakst voor en werd in vrijwel alle monsters gevonden; fipronil zat in ruim de helft. Ook werden dinotefuran, pyriproxyfen en selamectine gemeten. Imidacloprid en fipronil zijn zo schadelijk dat ze in de Europese landbouw zijn verboden.

HHNK wijst erop dat vooral imidacloprid bijdraagt aan bijensterfte en nog steeds in oppervlaktewater wordt aangetroffen. Of resten van huisdiermiddelen daar een belangrijke oorzaak van zijn, moet nader onderzoek uitwijzen. Rioolwaterzuiveringen kunnen deze stoffen bovendien niet goed verwijderen.

Het waterschap adviseert eigenaren middelen alleen na overleg met een dierenarts en zo zuinig mogelijk te gebruiken. Regelmatig controleren, een vlooienkam of een kortwerkend middel kan soms volstaan. Daarnaast helpen buiten borstelen, haar bij het restafval weggooien, vaak stofzuigen en dweilen en ligkussens en dekens op 60 graden wassen. Een dierenarts zou hierover op dinsdag 10 november tijdens een webinar uitleg geven.