Waarom was vermissing Hajar niet meteen urgent, ondanks alarmerende appjes?

In dit artikel:

De politie behandelde de vermissing van de 29-jarige Hajar uit Amsterdam aanvankelijk niet als urgent, hoewel zij haar familie op zondagochtend 4 oktober een verontrustend bericht stuurde: “Help me. Now. He is killing me.” Haar familie meldde haar diezelfde avond om 20.15 uur bij de politie. Pas een dag later werd de vermissing als urgent beschouwd, wat vragen oproept over de gemaakte afwegingen.

Bij een reguliere vermissing doorloopt de politie vaste stappen en worden onder meer systemen geraadpleegd en omstandigheden nagegaan. Bij een urgente vermissing kunnen direct aanvullende middelen worden ingezet, zoals het lokaliseren van een telefoon, het opvragen van bankgegevens of inzet van de Quick Response Unit, die onder meer bij ontvoeringen wordt gebruikt. De politie zegt dat bij de beoordeling meerdere factoren meetellen, waaronder eerdere vermissingen, het karakter van de vermiste, ruzies en andere omstandigheden. Hajar was in het verleden vaker weggelopen. Vanwege privacy geeft de politie niet aan waarom haar vermissing aanvankelijk niet urgent werd genoemd.

Voormalig rechercheteamleider Ton Uiterwijk vindt dat er eerst onderzoek nodig is voordat de politie kan worden beoordeeld. Volgens hem kan er een legitieme reden zijn geweest, maar moeten fouten worden erkend. De politie onderzoekt inmiddels hoe de afwegingen zijn gemaakt en verwacht daar later op terug te komen. Oud-forensisch rechercheur John Pel noemt de werkwijze juist gebrekkig. Hij vindt dat bij iedere vermissing direct een rechercheur de aangifte moet beoordelen op zogenoemde rode vlaggen, waarbij de noodoproep van Hajar volgens hem duidelijk alarmerend was. De uitkomsten van het onderzoek staan los van een eventuele rechtszaak tegen een verdachte.