Viktoriia vluchtte voor de oorlog: "De afgelopen vier jaar voelt echt als een enge droom"

In dit artikel:

Viktoriia (25) werd vier jaar geleden tijdens een kort familiebezoek in Zaporizja abrupt wakker van bombardementen en realiseerde zich dat de oorlog begonnen was. Haar ouders stuurden haar met haar moeder naar het buitenland omdat het te gevaarlijk werd; ze liet familie, een kat en haar leven in Oekraïne achter. Haar vader, broer, schoonzus en nichtje wonen nog in Oekraïne.

In Nederland kreeg ze tijdelijk opvang in een cruiseschip in Haarlem, waar meer dan honderd Oekraïense vluchtelingen nog verblijven. In Haarlem bouwde ze een nieuw bestaan op: ze werkt al een paar jaar in een supermarkt in Haarlem-Noord, leert Nederlands en fietst naar haar werk. Tegelijkertijd ervaart ze een groot gemis van vrienden — sommigen zijn verspreid over andere landen, anderen vechten nog mee.

Steun vindt ze bij de lokale kerk en bij stichting Rasom, waar Oekraïners samenkomen voor maaltijden, taallessen en danslessen voor kinderen. Dinsdag herdacht het centrum het begin van de oorlog; Viktoriia benadrukt het belang van blijven praten over de ervaring vanwege de mentale gevolgen bij veel vluchtelingen. Ze hoopt terug te kunnen naar Charkov, haar levendige studentenstad die grotendeels verwoest is, en wil helpen bij de wederopbouw zodra de oorlog voorbij is. "De afgelopen vier jaar voelt echt als een enge droom," zegt ze.