Tussen schroeven en sleutelmachine fileert Gosse bestuurscultuur: 'Een goede bestuurder zegt: ja, mits'

In dit artikel:

In de ijzerwarenzaak van Gosse Postma in Alkmaar ontspint zich dinsdagochtend een fel gesprek over iets dat op het eerste gezicht klein lijkt, maar volgens hem veel groter is: het uitblijven van bestuurlijke besluitvorming. Aanleiding is dat Rijkswaterstaat deze week definitief geen toestemming gaf voor een vlaggenmast, een plan dat eerder al was goedgekeurd en dat Postma vooral ziet als een symbool van wat er misgaat in Nederland.

Postma, raadslid voor BAS, zegt niet zozeer boos te zijn over de vlag zelf, maar diep teleurgesteld in wat hij ervaart als een overheid die steeds zoekt naar redenen om niets te doen. Hij vindt de uitleg over verkeersveiligheid ongeloofwaardig en wijst erop dat langs snelwegen ook opvallender objecten staan. In zijn ogen speelt dit patroon breder: bij woningbouw, infrastructuur en andere projecten zou besluitvorming vastlopen in eindeloze procedures en vergaderingen.

Tijdens het gesprek valt toevallig ook oud-wethouder Rob Opdam binnen, die jarenlang verantwoordelijk was voor het moeizame dossier van de nieuwe afrit van de A9 bij Heiloo. Hij herkent uit eigen ervaring hoe projecten kunnen verzanden in regels en langdurige afstemming. Dat versterkt voor Postma zijn punt: het probleem is volgens hem niet alleen een vlag of een kunstwerk als Bello, maar een bestuurscultuur waarin “nee” te vaak de veilige keuze is.

Ook actuele dossiers zoals woningbouw in Alkmaar en de zorgen over de bodem in de Schermer komen langs. Postma noemt die terughoudendheid overdreven en vindt dat bouwen in de praktijk veel eenvoudiger kan zijn: locatie bepalen, paal slaan, doorgaan. Dat hij met BAS vanuit de oppositie minder vaak zijn zin krijgt, accepteert hij als onderdeel van de democratie, maar hij weigert zich neer te leggen bij het beeld dat hij vooral “de man van de vlag” zou zijn. Voor hem staat die vlag juist voor een veel grotere frustratie: gebrek aan daadkracht.