Saskya (59) had een mooi leven in de VS, maar wilde terug naar Amsterdam: 'Mijn huur is godsgruwelijk hoog, maar het is hier heerlijk'

In dit artikel:

Saskya Emmink-Byron (59) keerde na dertig jaar in de Verenigde Staten terug naar Amsterdam. Sinds maart woont ze in een appartement aan de Javastraat. De directe aanleiding voor haar vertrek was de politieke en sociale verandering in de VS onder het leiderschap van Donald Trump: beleid dat zij en haar milieuorganisatie zag teruggedraaid, toenemende onveiligheid in haar buurt en persoonlijke ervaringen die haar onzeker maakten over blijven.

In 1996 vertrok Saskya uit Nederland met drie koffers en een kat, nadat ze een Amerikaanse kunstenaar had leren kennen. Na jaren in St. Louis — waar ze zich nooit thuis voelde door een provinciale, racistische sfeer en relatieproblemen — maakte ze in 2018 de overstap naar Los Angeles. Daar werkte ze als fondsenwerver voor de Natural Resources Defense Council; het leven in LA bood haar cultureel veel (livemuziek, contacten in de filmwereld) en comfort (goed salaris, vijf weken vakantie), maar het constante mooie weer gaf haar soms juist een verlangen naar Nederlands grijs weer: “godverdomme, wéér mooi weer.”

De laatste jaren in de VS waren zwaar. Saskya maakte de enorme branden bij Hollywood van dichtbij mee en moest haar huis ontvluchten. Ze raakte tijdens een Black Lives Matter-protest eens gearresteerd. Professioneel voelde ze zich ook bedreigd; onder Trump werd het werk van milieuorganisaties onder druk gezet en soms gebrandmerkt. Tegelijk namen criminaliteit en dakloosheid in haar buurt toe, met geweld en dagelijkse scènes die haar stress en angst veroorzaakten. Omdat haar ouders verouderden en ze dichter bij hen wilde zijn, begon ze serieus met plannen om terug te keren.

Binnen twee maanden na haar besluit had ze een baan als fondsenwerver bij de Natuur en Milieufederaties in Nederland. Met hulp van een makelaar voor expats kreeg ze het 60 m²-appartement in de Javastraat — na een selectieprocedure inclusief videoauditie en motivatiebrief. De huur is hoog: 2.450 euro per maand. Dankzij de fiscale expatregeling, die haar vijf jaar lang belastingvoordeel geeft, kan ze het zich permitteren, al ervaart ze de positie als dubbel: prettig voor haar, maar gevoelig in een stad waar woningnood en stijgende huren veel weerstand tegen expats oproepen.

Terug in Amsterdam ervaart Saskya veel minder stress. Ze woont dichtbij haar beste vriendin en haar ouders, haar twee katten Mingus en Pinda hebben zich aangepast en genieten op het balkon. Ze waardeert de menselijke maat en sociale warmte die ze hier terugvindt; kleine dingen zoals goedkope bloemen op de markt en het spontaan tegenkomen van oude bekenden geven haar veel plezier. Voorlopig plant ze geen bezoek aan de VS zolang Trump president is; ze wil eerst zien dat het politieke klimaat genormaliseert.

Saskya’s verhaal schetst hoe persoonlijke veiligheid, politieke beleidsvoering en levenskwaliteit samen kunnen bepalen waar iemand besluit te wonen. Haar terugkeer benadrukt ook de paradox waarmee expats in Amsterdam leven: blij met de leefbaarheid, maar geconfronteerd met hoge woonlasten en lokale frustraties over de woningmarkt.