Robert Mühren is een tweebenig portret, dat af is. Uitgewerkt. Hij valt niet te jinxen

In dit artikel:

De columnist reflecteert op het fenomeen jonge voetballers als een leeg doek waarin trainers en supporters hun verwachtingen schilderen — maar constateert dat zijn lof vaak gevolgd wordt door tegenslag (de keepersfout van Heerkens, de kopbal van Alders, de afwezigheid van Leliendal). Daarom kiest hij nu bewust voor een routinier: Robert Mühren wordt neergezet als een afgerond, betrouwbaar portret — een ervaren speler die niet meer te jinxen valt.