Haar man overleed vijf jaar geleden, nu heeft Renee toch een zoon van hem

In dit artikel:

Renee Zielhorst verloor in 2021 onverwacht haar man Marijn aan een acute hartstilstand. Hun dochter was toen tien maanden oud. Omdat het stel via ICSI nog ingevroren embryo’s had laten bewaren voor een mogelijke tweede zwangerschap, wilde Renee die na zijn overlijden gebruiken om hun dochter een broertje of zusje te geven.

De vruchtbaarheidskliniek Medisch Centrum Kinderwens liet haar echter weten dat de embryo’s eind 2022 vernietigd moesten worden. Volgens de embryowet mogen embryo’s na het overlijden van een wensouder alleen worden gebruikt voor postmortale voortplanting als die persoon daar vooraf schriftelijk toestemming voor heeft gegeven. Marijn had die verklaring niet afgelegd. Ook andere klinieken konden Renee niet helpen.

In oktober 2021 begon ze daarom een rechtszaak tegen de kliniek, hoewel ze weinig kans op succes dacht te hebben. Twee jaar later stelde de rechter haar in het gelijk. De kliniek had het echtpaar vooraf onvoldoende geïnformeerd over de mogelijkheid om toestemming voor gebruik na overlijden vast te leggen. Daardoor had Marijn die keuze nooit kunnen maken.

De uitspraak leidde tot aangepaste werkwijzen: stellen moeten voortaan vóór een fertiliteitstraject duidelijk vastleggen wat er met hun embryo’s moet gebeuren als een van hen onverwacht overlijdt. Begin 2026 kreeg Renee een zoon. Ze probeert nu bovendien juridisch te regelen dat hij de achternaam van zijn overleden vader krijgt. Haar verhaal is te zien in de BNNVARA-documentaire *Erfenis van Liefde*.