Amstelveense toeslagenouder mag beeld niet weghalen uit tuin ministerie

In dit artikel:

De rechtbank in Den Haag heeft vanmiddag bepaald dat Amstelveense toeslagenouder Yasmin Molleman geen beslag mag laten leggen op een bronzen kunstwerk van de Rijksoverheid. Molleman had het beslag gelegd omdat ze stelt dat de Staat haar nog een dwangsom van 15.000 euro verschuldigd is; de Staat ging in kort geding tegen het beslag en kreeg gelijk.

Molleman tekende op 3 juni 2024 een vaststellingsovereenkomst met SHG (Stichting Hersteloperatie Gedupeerde Ouders), waarmee zij een schikking kreeg en bijna twee ton ontving. In die overeenkomst staat een ‘finale kwijting’, die alle onderlinge claims definitief afhandelt. Molleman zegt dat zij destijds door een bezwaarjurist telefonisch is voorgelicht dat zij de overeenkomst in 2024 kon ondertekenen zonder haar lopende bezwaar te verliezen; later mailde die jurist op 31 juli 2024 dat dat onjuist was. “Als ik had geweten dat mijn bezwaar dan ongeldig zou worden, had ik nooit getekend,” zei Molleman in de rechtbank. Zonder advocaat en met een dik dossier presenteerde ze haar zaak persoonlijk.

Na het tekenen sleepte Molleman de Staat eerst voor de rechter in Amsterdam; een rechter oordeelde begin 2025 dat de Staat haar alsnog 15.000 euro moest betalen voor een jaar waarin zij geen compensatie zou hebben ontvangen. Op 6 november 2025 draaide een andere Amsterdamse uitspraak dit echter terug: de finale kwijting in de vaststellingsovereenkomst zou die claim laten vervallen. Als reactie probeerde Molleman beslag te leggen op het ruim 3.500 kilo wegende bronzen beeld bij twee ministeries.

De Haagse rechtbank vond dat een beslag dat wordt ingezet om een zaak te omzeilen waarin partijen eerder bindend afspraken maakten, misbruik van de overeenkomst oplevert en hief het beslag op. Molleman noemt de uitspraak teleurstellend en overweegt hoger beroep. Het ministerie van Financiën zei in een schriftelijke reactie dat de beslissing vooral overzicht en duidelijkheid biedt, niet alleen voor de betrokken ouder maar ook voor andere getroffenen van de toeslagenaffaire.

Context: deze zaak illustreert hoe clausules als ‘finale kwijting’ in herstelafspraken met slachtoffers van de toeslagenaffaire juridisch doorslaggevend kunnen zijn en dat fouten of misverstanden in voorlichting bij ondertekening later moeilijk te herstellen zijn.