Popmuzikant Philip maakt op zijn zolderkamer zijn eigen rocksprookje

In dit artikel:

Culi klinkt als een volledige rockband, maar achter die naam zit één persoon: de 22‑jarige Philip Kniese uit Uitgeest. Op de zolderkamer bij zijn ouders componeert, zingt en produceert hij al zijn muziek zelf; alleen de drums komen uit de computer omdat er geen plek is voor een drumstel. Voor optredens trekt hij wel vrienden aan als liveband, bewust gekozen op gezelligheid boven perfectie.

Een eerdere single, Acid Tears, haalde al ongeveer 3,5 miljoen streams op Spotify—succes dat volgens Philip vooral door verzamellijsten en het bijbehorende sneeuwbaleffect is ontstaan. In plaats van vast te houden aan dat relaxte popgeluid, heeft hij zijn koers verlegd naar steviger, emotioneler rockwerk geïnspireerd door acts als U2, Radiohead en Smashing Pumpkins. Zijn moeder, zelf fan van U2, speelde daarbij een belangrijke rol in het vroeg aanleren van gitaar en muzieksmaak.

Het nieuwe album Where Shadows Don’t Exist werkt als een modern sprookje: het vertelt over een jongen in een land zonder schaduwen, een metafoor voor jongeren die weglopen voor problemen. Thema’s als zoektocht naar zingeving en de drang om de wereld in te trekken staan centraal—in nummers als I Hope laat Philip horen dat hij meer wil dan alleen de zolderkamer; hij wil mensen raken en in beweging krijgen met live muziek.

Kort samengevat: Culi is het soloproject van een jonge maker die vanuit een klein dorp met zelfgemaakte, toegankelijke producties groot bereik vond via streaming, nu de muzikale grenzen opzoekt richting intensere rock en het podium.