Opinie: 'Waarom kan de gemeente Amsterdam wel fatbikes verbieden, tegen het advies van experts in, maar geen blackface?'

In dit artikel:

Dylan Lennox Bakker (BIJ1), voormalig stadsdeelcommissielid uit Amsterdam-Zuidoost, hekelt de selectieve daadkracht van het gemeentebestuur: voor fatbikes in het Vondelpark werd de Algemene Plaatselijke Verordening snel aangepast, ondanks een negatief advies van de eigen directie Verkeer en Openbare Ruimte (VOR). Die experts waarschuwden dat een verbod op banden breder dan 7 centimeter juridisch weinig houdbaar is en juist discriminerend kan uitpakken, omdat de fatbike formeel gewoon een fiets is. Het college besloot desalniettemin door te zetten en noemt het lokale verbod het enige middel om veiligheid te waarborgen.

Tegelijkertijd houdt de gemeente zich schuil achter vermeende juridische grenzen wanneer het gaat om een verbod op blackface — het schminken door niet-zwarte personen om stereotiepe, racistische karikaturen uit te beelden. Actiegroepen als Kick Out Zwarte Piet en Nederland Wordt Beter strijden al jaren tegen deze praktijk en wijzen op institutioneel racisme en aantasting van de sociale veiligheid van zwarte Amsterdammers. In het gemeentelijke Beleidskader Inclusie en Antidiscriminatie wordt erkend dat stereotypering schadelijke effecten heeft, met name voor kinderen, en dat het slavernijverleden doorwerkt in hedendaagse beeldvorming. Desondanks beperkt het stadsbestuur zich vaak tot het stellen van normen en het voeren van gesprekken.

Bakker waarschuwt dat de fatbike-aanpak onevenredig gevolgen heeft voor jongeren met minder geld — veelgebruikers van deze betaalbare vervoermiddelen — en dat handhaving selectief kan worden toegepast. Hij stelt dat racistische uitingen voor veel inwoners een diepere vorm van overlast vormen dan een te brede band en dringt erop aan dat de gemeente hetzelfde juridische vernuft en politieke lef inzet om menselijke waardigheid en sociale veiligheid te beschermen als zij dat deed voor verkeersbeleid in het Vondelpark.