Onderzoek: nog altijd veel ongelijkheid tussen vrouwen en mannen in Amsterdam
In dit artikel:
De gemeente Amsterdam publiceert een nieuwe Emancipatiemonitor (2025) waarin de positie van vrouwen ten opzichte van mannen in de stad wordt gevolgd naar leeftijd, migratieachtergrond, religie, opleidingsniveau en stadsdeel. Het is de eerste uitgebreide update sinds de vorige monitor van 2017.
Belangrijkste bevindingen: zwartrond de helft van de bevolking is vrouw (51%) en Amsterdamse vrouwen scoren op papier goed: ze zijn relatief vaak hoogopgeleid en doen het qua werkdeelname beter dan het landelijke gemiddelde. Toch bestaan er duidelijke ongelijkheden binnen de stad. Vrouwen ervaren op veel terreinen meer belemmeringen dan mannen: straatintimidatie treft 55% van de vrouwen versus 36% van de mannen, en vrouwen voelen zich vaker onveilig. Bovendien zijn zij minder vaak economisch zelfstandig en werken gemiddeld minder voltijds dan mannen in Amsterdam, ondanks een vergelijkbare startpositie bij het betreden van de arbeidsmarkt.
Gezondheidsverschillen zijn opvallend: vrouwen leven gemiddeld langer maar rapporteren slechtere gezondheid, vaker psychische klachten en chronische stress. De monitor suggereert dat gebrek aan kennis over vrouw-specifieke klachten leidt tot verkeerde of vertraagde diagnoses en behandelingen. Traditionele rolpatronen verergeren die druk: vrouwen vervullen vaker de primaire zorgtaken terwijl vaders vaak als kostwinner worden gezien. Veel vaders willen zorgtaken gelijker verdelen, maar missen structurele steun zoals (meer en beter betaald) partnerverlof.
Op onderwijsgebied doen meisjes het goed: zij worden wel vaker onderschat in basisschooladvies maar behalen vaker havo/vwo en ronden vaker hbo/wo-opleidingen af dan jongens. Toch vertaalt dat diploma-voordeel zich niet automatisch in economische zelfstandigheid.
De monitor benadrukt intersectionele verschillen: jonge vrouwen (18–34) rapporteren relatief veel mentale gezondheidsklachten, onveiligheidsgevoel en vaker betrokkenheid bij seksuele grensoverschrijdingen. Laagopgeleide vrouwen voelen zich het minst gezond en zijn het meest economisch kwetsbaar. Vrouwen met een migratieachtergrond hebben vaker gezondheidsproblemen, werken minder betaald en stemmen minder vaak, onder meer doordat ze zich niet herkennen in de politiek of discriminatie ervaren.
De gemeente zegt vrouwenrechten structureel op de politieke agenda te willen houden en start een proef om beleid voortaan genderinclusief te maken.