Noord-Hollanders maken zich druk om problemen met zorg

In dit artikel:

Ruim anderhalve week voor de gemeenteraadsverkiezingen noemt bijna de helft van de 1.863 respondenten van het NH Nieuws-panel zorg in de eigen gemeente een zorgpunt. In tal van persoonlijke verhalen uit Noord‑Holland wordt duidelijk waarom: mensen stuiten op lange wachttijden, beperkte toegang tot huisartsen en ingewikkelde procedures voor ondersteuning thuis.

Een inwoner van Dijk en Waard moest na een eigen hartoperatie plots mantelzorg verlenen aan haar verlamde partner en ervoer dat haar aanvraag bij de gemeente van juni pas in september in behandeling werd genomen — haar woordkeuze: “schandalig.” In de jeugdzorg meldde een ouder uit Velsen dat een kind negen maanden op de wachtlijst stond; uit het panelonderzoek bleek dat bijna een kwart van de aanvragers van jeugdhulp een jaar of langer te maken had met wachttijden.

Toegankelijkheid van de huisarts is een ander terugkerend knelpunt: inwoners uit Medemblik moeten verder reizen voor een huisarts en in Haarlem leidde de verkoop van een praktijklocatie aan een investeerder tot vertrek van huisartsen uit een wijk. Voor de Wmo-voorzieningen ervaart een derde van de aanvragers het traject als te complex; respondenten noemen de afstemming met de Wlz verwarrend en procedures “onmenselijk”, en een voorbeeld toont dat huishoudelijke hulp soms pas na tien maanden komt.

Gemeenten zijn verantwoordelijk voor inkoop, budgettering en beoordeling van deze zorg. Die lokale keuzes beïnvloeden direct wachttijden, bereikbaarheid en de mate waarin mensen zelfstandig kunnen blijven wonen — reden waarom zorg hoog op de verkiezingsagenda in Noord‑Holland staat.