Nieuwe atlas toont Noord-Hollanders wat er speelt in waterschappen: "Kern van ons werk"

In dit artikel:

De Noord-Hollandse waterschappen brengen op vrijdag 21 augustus de Wateratlas van Noord-Holland uit. De omvangrijke atlas moet inwoners inzicht geven in een watersysteem dat voor hen alledaags is, maar technisch en historisch bijzonder complex. Met kaarten, grafieken, foto’s en uitleg laat het boek zien hoe polders, sloten, boezems, dijken, gemalen en waterkeringen samen functioneren.

Aan het project werkten 33 schrijvers en tal van deskundigen mee. Eindredacteur Michiel Schreijer en mede-auteur Maarten Poort wilden technische begrippen, zoals streefpeil en peilmarge, begrijpelijk maken en tegelijk laten zien welke verborgen keuzes achter het waterbeheer schuilgaan. De atlas behandelt verschillende regio’s en beschrijft hoe het huidige systeem sinds de middeleeuwen is ontstaan.

Waterbeheerders moeten voortdurend belangen tegen elkaar afwegen. In één peilgebied liggen vaak natuur, landbouw en woningen naast elkaar: natuur heeft doorgaans behoefte aan hogere waterstanden, terwijl landbouw juist een lager peil wenst. Ook de waterkwaliteit speelt een rol. Zo hebben natuurgebieden schoon, niet te voedselrijk water nodig, terwijl de bollenteelt in de Noordkop kwetsbaar is door haar ligging aan het einde van het watersysteem.

Droogte en klimaatverandering maken de uitdagingen groter. Het IJsselmeerpeil daalt, landbouw kan niet onbeperkt slootwater blijven gebruiken en ook duinpoelen vallen droog. Tegelijk zijn voorzieningen nodig om piekbuien op te vangen, zoals voormalige bollengrond die bij Castricum en Oudorp als waterberging wordt ingericht. De atlas legt bovendien het verschil uit tussen een berging, die juist leeg moet zijn voor calamiteiten, en een watervoorraad, die gevuld moet blijven. Volgens de makers moet het boek duidelijk maken dat Noord-Holland veel kan opvangen, maar dat ook het waterbeheer grenzen kent.