Niek (74) en Jacqueline (75) beheren in Weesp het paradijs op aarde: 'Ons levende visitekaartje'
In dit artikel:
In een verborgen hoek van Weesp, binnen het bastion Bakkerschans aan de Ossenmarkt 34, onderhouden landschapsarchitecten Jacqueline van der Kloet en Niek Roozen al veertig jaar een publiek toegankelijke tuin met plantenverkoop, winkeltje, theehuis en woningen voor drie gezinnen. Wat begon als een poging om een Engels model van open tuinen — gecombineerd met een winkel en theehuis — naar Nederland te halen, groeide uit tot een kleinschalige, doorlopende demonstratie van natuurlijk tuinontwerp en beplantingskennis.
Van der Kloet (75) en Roozen (74) ontmoetten elkaar tijdens hun studie in Boskoop en lieten zich inspireren door bezoeken aan Engelse landgoederen. In 1983 kochten zij het verlaten bastion met ruim een hectare grond voor iets meer dan 100.000 gulden, een investering die zij aandurfden dankzij steun van de gemeente en hun netwerk. Met hulp van familie en vrienden maakten ze in de daaropvolgende drie jaar van de wildernis een tuin en lieten een groot houten huis bouwen waar de drie oprichters en later hun gezinnen woonden. De tuin ging in 1986 open; aanvankelijk wilden ze het "geheim" bewaren en geen reclame maken, zodat bezoekers de plek op eigen houtje ontdekten.
Het ontwerp is bewust niet trendgevoelig: Van der Kloet koos voor een natuurlijke mengeling van bollen, vaste planten en bomen die het hele groeiseizoen een verhaal vertellen — van de vroege tulpenshow tot sieruien, vaste planten en siergrassen tot in de late herfst. Roozen benadrukt haar zeldzame vermogen om die doorlopende beplantingslijn te realiseren. De tuin fungeert tegelijk als levend visitekaartje; veel professionele opdrachten ontstonden naar aanleiding van wat bezoekers hier konden zien.
Het publiek ontdekte de tuin echt na een artikel in VT Wonen in 1992; in het weekeinde daarna stonden er lange rijen bezoekers, een gebeurtenis die Roozen omschreef als "totale paniek" omdat alles in die tijd nog door hen zelf en een klein team werd gerund. Sindsdien is de praktijk gegroeid, de volgende generatie helpt mee en bakt nu de taart voor bij de koffie die vroeger de oprichters zelf nog maakten.
De Theetuin in Weesp is ook een inspiratiebron en publicatieonderwerp voor Van der Kloet; haar boek Een jaar in mijn tuin werd vertaald en de Engelse uitgave werd door de Financial Times als een van de vijf beste tuinboeken van 2025 genoemd. Naast Jacqueline en Niek maakte ook ontwerper Stan Gall deel uit van het oorspronkelijke drietal; hij overleed in 2000, en zijn naam blijft onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de plek.
Nu, bij het veertigjarig bestaan, richten de oprichters zich op overdracht: ze hopen de tuin, het theehuis en de bijbehorende bedrijven samen met hun vijf kinderen te kunnen voortzetten zonder de kleinschalige, huiselijke sfeer te verliezen. De tuin blijft een persoonlijk project — een woonoase aan de Vecht waar de eigenaren sterk aan verknocht zijn en die zij het liefst als familie-erfgoed willen behouden. Ter context: de locatie maakt deel uit van de historische Stelling van Amsterdam, een ring van fortificaties die sinds de jaren negentig op de UNESCO-lijst staat, wat de bijzondere ligging van de tuin extra accentueert.