Lokale politiek in gesprek met dorpsraad en bewoners Koedijk: "We doen ertoe!"
In dit artikel:
In De Rietschoot in Koedijk kwamen inwoners, de onlangs opgerichte dorpsraad en vertegenwoordigers van politieke partijen uit Alkmaar en Dijk en Waard bijeen, ruim een maand voor de verkiezingen, om te spreken over knelpunten rond identiteit, voorzieningen, bereikbaarheid en veiligheid. Centraal staat de wens van bewoners om niet langer als randgebied te worden behandeld maar officieel erkend te worden als dorp, met bijbehorende structurele invloed in overleggen en beleid.
Koedijk bestaat sinds 1324 maar voelt zich intern verdeeld: het noordelijke deel hoort bij Dijk en Waard en het zuidelijke bij Alkmaar, terwijl bewoners zichzelf als één dorp zien. De dorpsraad wijst erop dat ambtelijke behandeling Koedijk vaak als wijk bestempelt; erkenning als dorp zou formele gesprekken met wethouders en ambtenaren mogelijk maken. Diezelfde ochtend werd er een motie opgesteld die pleit voor die officiële dorpsstatus, een stap die partijen als GroenLinks-PvdA ondersteunen omdat het volgens hen ruimte geeft voor visieontwikkeling en maatwerk.
Een concrete pijnlijke aanleiding voor de bijeenkomst is het definitieve verdwijnen van de lokale supermarkt (Lidl) in juli 2025. Voor veel bewoners was die winkel niet alleen een plaats om boodschappen te doen maar ook een ontmoetingsplek en een stap naar zelfstandigheid, vooral voor mensen zonder auto. Politici benadrukken de beperkte directe invloed van gemeenten op commerciële vestigingen, maar doen ook toezeggingen: lobbyen richting ketens, bemiddeling, het vasthouden aan winkelbestemming en actief zoeken naar alternatieven. Voorstellen zoals een buurtsuper of behoud van winkelbestemming kregen veel bijval in de zaal.
Bereikbaarheid is een ander belangrijk thema. Buslijnen zijn verdwenen, waardoor met name ouderen, jongeren en gezinnen verder moeten lopen voor school, sport en sociale contacten. De Hugohopper — een vrijwilligers deur-tot-deur dienst — wordt genoemd als aanvulling, maar wordt door betrokkenen niet gezien als volwaardig alternatief voor regulier openbaar vervoer, mede door beperkingen in inzet over gemeentegrenzen heen. Partijen en bewoners spreken over gezamenlijke lobby bij de provincie, grensoverschrijdende samenwerking en de noodzaak van financiële inzet om afspraken te laten werken.
Veiligheid langs de Kanaaldijk leidt tot veel onvrede: te hard rijden, smalle stoepen en gevaar voor wandelende schoolkinderen en mensen met rollator. Bewoners pleiten voor het principe ‘auto te gast’, meer fietsstraten en snelle maatregelen. Wethouder Ester Leibbrand erkent dat losse ingrepen niet volstaan en spreekt over een integraal veiligheidsplan voor heel Koedijk, te ontwikkelen samen met Alkmaar en met betrokkenheid van inwoners.
Aan het eind van de middag heerst er optimisme maar ook terughoudendheid: de opkomst en betrokkenheid werden als krachtig ervaren, en er zijn concrete stappen gezet richting dorpsstatus, structureel overleg en plannen voor voorzieningen en veiligheid. De bevolking wil dat de gemaakte beloftes snel in daden worden omgezet zodat Koedijk niet langer tussen wal en schip valt.