Kunsttuin Winkel: levensgeluk tussen staal en toekomst
In dit artikel:
Ger en Mientje beheren al jaren een eigen kunsttuin waar metalen beelden en vondsten uit onverwachte hoeken samen een droomlandschap vormen. De afgelopen twee jaar verschenen er nieuwe ‘bewoners’: een Anubis, een decoratieve uil, een in aanbouw zijnde cobra en vooral een grote spin — een insectvorm die Ger tot vijfhonderd keer vergroot heeft en waarvan hij bijzonder trots is. Zijn werkplaats, een met gereedschap en zorgvuldig opgeborgen materialen gevulde schuur, noemt hij bijna zijn woning: de vrijheid om te creëren geeft hem volgens eigen zeggen groot geluk.
De tuin trekt wisselende aantallen bezoekers — van twee tot dertig per dag — uit binnen- en buitenland. Gasten schrijven ontroerde en bewonderende reacties in het gastenboek; opmerkingen kwamen uit Duitsland en Taiwan, een vierjarig meisje noemde het een “prinsessenpaleis”, en een Russische bezoekster werd zo geraakt dat ze in het kapelletje moest huilen omdat ze elementen uit haar thuisland herkende. Een hoogtepunt was het persoonlijke rondleiding geven aan een ernstig zieke man die via de Wensambulance de tuin nog eenmaal wilde zien.
Naast exposities is de locatie ook een plek voor sociale betrokkenheid: cliënten van Zorgboerderij Witsmeer helpen met onderhoud en kleine bouwprojecten, wat zowel praktische hulp als voldoening oplevert voor Ger. Mientje ontwikkelde in samenwerking met de gemeente en cultuurpartner Triade lesprogramma’s voor basisscholen die aansluiten op kerndoelen en leerlingen stimuleren in creatief denken, hergebruik en verbeelding. Vanaf maart start de Culturele Proeftuin, waarin kinderen zelfstandig in het weekend aan opdrachten in de tuin kunnen werken. Verder werken ze aan een boek over de kunstwerken, materialen en symboliek, dat deze zomer gepresenteerd wordt — mogelijk met fanfare.
Om de toekomst van de tuin veilig te stellen hebben ze recent een stichting opgericht met een bestuurslaag van zes personen die de visie en de bezittingen bewaakt. Hoewel Ger merkt dat hij wat langzamer wordt, stopt hij niet: hij ziet ruimte om te blijven maken, rondleiden of te schrijven. Samen geven Ger en Mientje met hun creaties én educatieve projecten blijk van een levenslange inzet voor verbeelding, verbinding en behoud.