Jubilerend Jan Arentsz bleef altijd sociale plek in veranderende wereld: "Zó benieuwd naar de verhalen"

In dit artikel:

Het Jan Arentsz in Alkmaar viert dit najaar zijn 75-jarig bestaan. De school begon in 1951 met 37 leerlingen en groeide uit tot een bekende middelbare school met ongeveer 1.700 leerlingen aan de Mandenmakersstraat en een locatie in Langedijk voor nog eens circa 500 leerlingen. Op zaterdag 3 oktober staat een grote reünie gepland voor oud-leerlingen en oud-medewerkers.

Oud-directeur Jan Alex Brandsma, die in 1985 als docent economie op de school begon en later jarenlang deel uitmaakte van de directie, helpt mee met de jubileumactiviteiten. Volgens hem is de sterke verbondenheid een belangrijk kenmerk van het Jan Arentsz. Veel medewerkers blijven er lang werken en ook gepensioneerde docenten komen nog geregeld terug. De goede sfeer onder collega’s en de aandacht voor leerlingen spelen daarin volgens Brandsma een grote rol.

De school heeft een christelijke identiteit. Hoewel de Bijbel niet meer standaard in iedere les wordt geopend, zijn er nog dagopeningen waarin actuele gebeurtenissen en Bijbelverhalen worden besproken. De school wil leerlingen niet alleen kennis bijbrengen, maar ook een plek bieden waar zij vrienden maken en zich welkom voelen.

Tijdens de reünie zullen naar verwachting veel herinneringen worden opgehaald aan de verschillende schoolgebouwen, werkweken, musicals en opvallende examenstunts. Brandsma noemt onder meer een actie waarbij schapen in de aula werden gebracht. Naast vrolijke momenten kent de schoolgeschiedenis ook een tragisch dieptepunt: leerling Gerd Nan van Wijk werd op het schoolplein mishandeld en overleed. Zijn foto hangt nog altijd in de school.

Volgens Brandsma zijn jongeren in wezen weinig veranderd, maar hun leefwereld wel. Pestgedrag kan door sociale media ook buiten school doorgaan. Het Jan Arentsz is daarom telefoonvrij en besteedt tegenwoordig meer aandacht aan psychische problemen en de druk die leerlingen ervaren om zich te bewijzen. De sociale functie van de school is volgens Brandsma echter onveranderd: leerlingen moeten merken dat er echt naar hen wordt omgekeken. Juist daarom kijkt hij uit naar de verhalen die tijdens de reünie naar boven komen.