Zorgen om verdwijnend strand van Camperduin, maar Bertus heeft mogelijk een oplossing
In dit artikel:
Het strand van Camperduin slinkt in rap tempo, tot zorg van omwonenden, ondernemers en strandbezoekers. Kustorganisaties zeggen dat er geen directe gevaarzetting is, maar er wordt nog naar een structurele oplossing gezocht. Eén van de lokale voorstanders van een alternatief is Bertus Butter (74) uit Groet: een ervaren klusser en oud‑ijsbaanontwerper die met een praktisch plan hoopt het zand terug te winnen: zogenoemde groeidammen.
Butter is geen onbekende in technische kringen; hij ontwierp onder meer ijsbanen voor internationale projecten en kreeg een Energy Trophy voor zijn duurzame werkwijzen. Die ervaring gebruikt hij nu om de dynamiek van zee en wind in te zetten voor kustherstel. Volgens hem heeft de eerder toegepaste zandmotor hier niet gebracht wat ervan verwacht werd: veel zand bleef achter in de duinen of spoelde door richting de zandplaat De Razende Bol.
Zijn oplossing bestaat uit rijen houten palen die haaks op het strand in zee worden geplaatst om stroming te dempen en zand te laten afzetten. Dat idee sluit aan bij oude strekdammen, maar Butter stelt dat de constructies steeds verder kunnen worden doorgezet — mogelijk tot enkele honderden meters — en dat er offshore voldoende zand aanwezig is om zo een nieuw strand op te bouwen. Op het strand zelf wil hij met windremmende voorzieningen (bijvoorbeeld rietmatten) zandvang creëren. Volgens hem zou dit veel goedkoper en milieuvriendelijker zijn dan continu zand opspuiten vanaf schepen (suppletie).
Lokale ondernemers en bewoners tekenen vooral aan dat sommige duinen al steil zijn en dat onder paviljoens meters zand verdwenen zijn, wat veiligheidszorgen oproept. Rijkswaterstaat en het waterschap voeren gesprekken met betrokkenen; naar verwachting brengen zij begin maart advies uit aan het ministerie, dat de uiteindelijke beslissing neemt. Butter hoopt dat zijn natuurlijke, goedkope methode onderdeel wordt van die afwegingen en dat beslissers snel handelen.