Eigenaar van interieurbureau August, Puck Vogelpoel (37), benadrukt het belang van historische plekken voor Amsterdam: 'Anders wis je het karakter van de stad'

In dit artikel:

Puck Vogelpoel, eigenaar van het Amsterdamse interieurbedrijf August, werkt vanuit scheepswerf ’t Kromhout aan de Nieuwevaart. Op deze historische plek combineert hij het familie-erfgoed met nieuwe ontwerpen en een eigentijdse manier van werken. Volgens Vogelpoel zijn gebouwen en interieurs het sterkst wanneer ze hun geschiedenis behouden en aansluiten bij de mensen die ze gebruiken.

August werd in 1991 opgericht door zijn vader Guus aan het Amstelveld. Het bedrijf werd vooral bekend door Baltexweefsels: met de hand gemaakte schermen en rolgordijnen van smalle stroken bamboe, okoumé of kooto. Onderzoek van het Stedelijk Museum wees uit dat ook ontwerper Kho Liang Ie dit materiaal in de jaren vijftig en zestig toepaste. Hij gebruikte de schermen onder meer om privacy te creëren in kleine woningen. Exemplaren daarvan zijn te zien in de tentoonstelling *Mid-Century Modernist* in het Stedelijk.

Vogelpoel herkent in Kho Liang Ies werk eenzelfde benadering als die van August: een interieur moet niet alleen aantrekkelijk zijn, maar vooral praktisch en mensgericht. Zelf vindt hij dat woningen geleidelijk karakter moeten opbouwen. Authentieke elementen kunnen volgens hem samen met toevoegingen van opeenvolgende bewoners een gelaagd geheel vormen. Het volledig strippen van oude huizen doet die kwaliteit verloren gaan.

Na zijn studie bouwkunde aan de TU Delft werkte Vogelpoel enkele jaren als architect. In 2020 nam hij August over en verhuisde hij het bedrijf van het Amstelveld naar ’t Kromhout. Die stap leverde meer ruimte voor de toekomst op, maar betekende ook dat de toevallige inloop van de oude winkel verdween. De nieuwe werkplaats en het kantoor staan nog altijd vol objecten die zijn vader tijdens reizen naar onder meer China en Japan verzamelde.

De handmatige productie van de weefsels bracht Vogelpoel bovendien op een nieuw productidee. Bij het maken van rolgordijnen blijven stukken materiaal over die te klein zijn voor een volgend gordijn, maar nog wel bruikbaar zijn. Hij verwerkt die restanten in lampen met de Japanse namen Ichi, Ni en San. Door meerdere transparante lagen tussen het weefsel en de lichtbron te plaatsen, blijft het peertje uit het zicht en ontstaat een zachte, natuurlijke lichtwerking.

De onregelmatige structuur van ieder weefsel is volgens Vogelpoel juist een belangrijke kwaliteit. Handwerk zorgt voor kleine verschillen die machinale productie niet kan nabootsen. Die aandacht voor materiaal en detail sluit aan bij zijn bredere voorkeur voor menselijke maat en ambacht.

Met de lampen kreeg August voor Vogelpoel ook meer een eigen gezicht. Hij wil in de toekomst meer tijd besteden aan productontwikkeling en experimenteren met onder meer nieuwe texturen, betonnen lampvoeten en manieren om licht door een ruimte te verspreiden. Daarbij bouwt hij voort op de verbeeldingskracht van zijn vader, maar benadert hij ontwerpen vanuit gebruik, klant en beweging door de ruimte. Zo wil hij de creativiteit van Amsterdam vertalen naar interieurs die niet losstaan van hun omgeving, maar zich laag voor laag blijven ontwikkelen.