De duinen gaan weer aan de wandel bij Schoorl

In dit artikel:

In de duinen bij Schoorl wordt bewust ingegrepen om het stuivende zand opnieuw vrij spel te geven. Staatsbosbeheer graaft op meerdere plekken, onder leiding van boswachter Maarten Langbroek, openingen in het duin — onder andere bij de zogenaamde Kerf — zodat wind en zand van het strand het achterland weer kunnen binnendrijven. Die dynamiek was jarenlang onderdrukt door aanplant van bomen en helmgras; nu wordt die natuurlijke beweging hersteld om speciale duinvegetaties te behouden.

Niet alles wat de wind meebrengt is welkom: op het strand belandt veel plastic, waarvan kleine korreltjes eruitzien als kiezelstenen. Nog problematischer is PFAS, een hardnekkige verontreiniging uit industriële lozingen die via de kust en harde wind de duinen inwaait. Omdat het vrijkomende zand PFAS bevat, mag het niet zomaar worden afgevoerd, wat onderhoud en herstel bemoeilijkt.

Tegelijk biedt het open duin een rijke leefomgeving: zangvogels zoals de blauwborst en de roodborsttapuit zijn er te horen, en de bodem herbergt bijzondere mos- en korstmosgemeenschappen die elders in Europa zeldzaam zijn. Herstel van natuurlijke stuifzanden draagt zo bij aan zowel biodiversiteit als landschappelijke dynamiek.