Iconische Club Stalker was tijd ver vooruit: "Tiësto draaide hier toen hij nog niet zo bekend was"

In dit artikel:

In de Kromme Elleboogsteeg in Haarlem stond ooit Club Stalker, een invloedrijke en vooruitstrevende uitgaansplek die een belangrijke rol speelde in de vroege ontwikkeling van de Nederlandse club- en dancescene — zelfs vóór de Roxy en De It in Amsterdam. Conservator en oud-ganger Alexander de Bruijn typeert Stalker als een mijlpaal; oud-medewerkster Manique Hendricks benadrukt de gedurfde programmering en open houding van de club.

Stalker functioneerde niet alleen als nachtclub maar ook als cultureel laboratorium: er waren modeshows, poëzie, eigen decors en veel ruimte voor kunstenaars. Ruud Douma (Dolly Bellefleur) en zijn partner George Moormann organiseerden er twee jaar lang de Pink Planet-feesten, maandelijks met een nieuw thema en dresscode — van experimenten tot een avond met het thema "OR NAKED", toen een Belgische bezoeker volledig naakt rondliep (met schoenen aan vanwege glasscherven). De club trok uiteenlopend publiek: verschillende leeftijden en culturele achtergronden mengden zich op de dansvloer, en jongeren konden er vrijuit experimenteren met bijvoorbeeld drag.

Ook vroeg in zijn carrière draaide een jonge Tiësto in Stalker, totdat zijn stijl als te commercieel werd gezien. De club bood zo een springplank voor talenten en een plek voor ongepolijste, nieuwe vormen van nachtleven en kunst.

In 2019 sloot eigenaar Damir Kalkan de deur omdat hij andere plannen had en geen opvolger vond. De sluitingsnacht was emotioneel; bezoek en dj's namen traag afscheid. Wat rest zijn herinneringen, het Stalker-archief in het Noord-Hollands Archief en het bekende uithangbord dat nu in het Verwey Museum te zien is — sporen van een club die buiten de reguliere cultuurhuizen ruimte gaf aan experiment en ontmoeting.