Annemarie van Haeringen: "Dat ik tekenaar zou worden, stond vast"

In dit artikel:

In de Iconen-serie staat deze week tekenaar Annemarie van Haeringen centraal, bekend van talrijke kinderboeken die vaak prijzen kregen en die in veel gezinnen met jonge kinderen in huis liggen. Van Haeringen wist al vroeg dat ze tekenen wilde en verzet zich tegen het label 'illustrator:’ liever noemt ze zichzelf tekenaar omdat ze naast volgen van een tekst ook een eigen visie toevoegt.

Ze heeft geliefde figuren zoals Kleine Ezel en De Grote Boze Heks vormgegeven en werkt inmiddels vaak in vaste samenwerking met bevriende schrijvers, onder wie Bibi Dumon Tak en Toon Tellegen. Uitgeverijen boden haar vroeger aan schrijvers aan; nu ontstaan projecten organisch binnen die vriendschappen.

Haar werkwijze is ambachtelijk: eerst potloodschetsen, daarna tekenen met een kroontjespen — digitaal werk wijst ze af. Ze geniet van het krassende geluid van de pen. Als ze zelf een boek maakt, zoals De kleur van de panda, ontstaat dat meestal uit een lang gekoesterd idee; vooraf maakt ze uitgebreide studies en veel schetsen. Die nauwgezette voorbereiding en perfectionisme zorgen voor het verfijnde eindresultaat waar haar werk om geroemd wordt.